Auteursarchief: Rob de Vos

Klimaat en corona

Enkele dagen geleden verscheen de tekst van een nog niet gepubliceerde paper van de hand van een groep Amerikaanse en Iraanse virologen en klimaatwetenschappers, getiteld “Temperature, humidity, andlatitude analysis to predict potential spread and seasonality for COVID-19

Een aanzienlijk aantal infectieziekten vertoont seizoensgebonden patronen in hun mate van voorkomen, inclusief menselijke coronavirussen. Betacoronavirussen zoals MERS-CoV en SARS-CoV worden niet als seizoensgebonden beschouwd. De huidige coronavirusziekte (COVID-19), veroorzaakt door het SARS-CoV-2 virus, ontstond in de provincie Hubei in China, en verspreidde zich vervolgens via verplaatsingen met vooral het vliegtuig over een groot gebied.

Een aantal studies -zowel laboratoriumexperimenten, epidemiologische studies als wiskundige modelleringen- wijst op de rol van omgevingstemperatuur en luchtvochtigheid bij het overleven en de overdracht van virussen. De onderzoekers onderzochten of het klimaat een rol speelt bij de verspreiding van deze ziekte. Ze analyseerden klimaatgegevens van steden met een sterke aanwezigheid van COVID-19.  Dat deden ze met behulp van ECMWF ERA-5 reanalyses klimaatgegevens, en ze vergeleken de uitkomsten daarvan met gebieden die niet of weinig worden beïnvloed door het virus.

Bron: Sajadi et al 2020

Lees verder

Een nieuwe temperatuurgrafiek van de aarde

Data: BerkeleyGISS NASA, Hadcrut4

Hierboven ziet u  het verloop van de jaarlijkse globale temperatuur-anomalie vanaf 1850 t/m 2019 volgens Berkeley, GISS en Hadcrut. Die anomalieën zijn de afwijkingen van de berekende temperaturen ten opzichte van het gemeenschappelijke nulpunt 1920. De drie grafieken lijken sterk op elkaar maar zijn niet identiek.  Dat is raar, want ze maken gebruik van de meetgegevens van ongeveer dezelfde verzameling weerstations. Dat ze onderling afwijken heeft onder andere te maken met de manier waarop elke organisatie die gemiddelde temperatuur berekent.

In dit bericht gaat het over de vraag hoe betrouwbaar die grafieken zijn. Ik ga hier gemakshalve maar even voorbij aan het feit dat alle drie organisaties zich ook het recht toe hebben geëigend om meetgegevens van een meetstation te ‘corrigeren’, te homogeniseren. Daar wil ik een andere keer weer eens naar kijken.

Bron: John McLean

Het is een bekend gegeven dat er pakweg 100 jaar geleden veel minder weerstations actief waren dan momenteel. En zelfs momenteel is het landoppervlak niet geheel gedekt door een netwerk van weerstations. Met temperatuurmetingen op zee (70% van het aardoppervlak) is het helemaal erg, die worden pas sinds 2004 min of meer systematisch gemeten met de introductie van de ARGO boeien (zie bovenstaande grafiek van de SST metingen).

Bron: John McLean 2018

Bovenstaande grafiek betreft de ruimtelijke dekkingsgraad van de globale Hadcrut4 dataset. De grafiek laat zien dat de dekkingsgraad van de aarde als geheel tot 1950 veelal ver onder de 50% lag. Maar ook momenteel is de ruimtelijke dekking verre van compleet. Het zuidelijk halfrond komt net boven de 75% uit. Lees verder

De klimaatplannen van Amsterdam

Bron: AT5

Op de foto hierboven ziet u wethouder Van Doorninck, die blij is dat de klimaatplannen van Amsterdam ‘haalbaar’ zijn. De wethouder is van GroenLinks, dat mag niet verbazen. Ze liet de onderzoekers van het bureau CE Delft de Amsterdamse plannen onder de loep nemen. Amsterdam wil over tien jaar 55 procent minder CO2 uitstoten dan in 1990.  En net als de rest van Nederland wil de stad in 2050 (bijna helemaal) klimaatneutraal zijn.

CE Delft heeft gekeken naar de doelstellingen voor 2030. Volgens het bureau is 48% reductie van de CO2-uitstoot haalbaar. Als alles minder vlot verloopt zal dat wel wat minder worden, maar ze zijn positief gestemd. Omdat ik zelf erg pessimistisch ben over de Amsterdamse klimaatplannen (en ook over die van het Rijk) wilde ik wel eens zien waarom CE Delft zo optimistisch is en ik niet. Het rapport, ‘Routekaart Amsterdam Klimaatneutraal’, is hier te downloaden. Lees verder

Nog een keer januari en februari

Ik dacht dat ik klaar was met januari en februari 2020 na het vorige bericht, maar dat is niet zo. Ik was benieuwd of de windrichtingen die in de winter de zachtste lucht aanvoeren, zuidwestenwind (SW) en zuidenwind (S), tegenwoordig in de maanden januari en februari vaker voorkomen dan vroeger. Zo ziet dat er uit:


Ook hier zijn de signalen erg wispelturig, zo kenmerkend voor Nederland. Als ik beide lijnen gladstrijk met een Loess smoothing span 0.33 dan komen er interessante dingen tevoorschijn:


Lees verder

Januari en februari 2020

Bron: https://weerstatistieken.nl

De afgelopen maanden januari en februari waren opmerkelijk zacht, februari was bovendien erg nat. Dat heeft alles te maken met de windrichting. Nederland ligt aan de westkust van Europa op ongeveer op 52  °NB.  Dat betekent dat de hoek waaruit de wind waait grote temperatuurverschillen kan veroorzaken en van invloed is op de neerslag.

De temperatuurverschillen zijn het grootst in de winter en de zomer, als de temperatuur van de oceaan en het land veel van elkaar verschillen. De lucht die ons land binnen waait heeft de kenmerken van zijn brongebied. Dat betekent dat lucht vanaf de oceaan ’s winters zachte lucht brengt en ’s zomers koele, en dat maritieme lucht natter is dan continentale. Hebben we in ons land te maken met opvallend weer, dan is de oorzaak daarvan vaak te vinden in de windrichting.

Ik heb op deze plaats al vaker geschreven over windrichting en temperatuur.  De data zijn bijgewerkt t/m februari 2020. Gebruikt wordt de windrichting die dagelijks gemeten worden op het weerstation De Bilt. Het gaat hier om de vectorgemiddelde windrichting, zie hier. De data van de windrichting in De Bilt zijn al vanaf 1904 beschikbaar.

De windrichting aan het aardoppervlak is altijd enigszins afwijkend van die in de bovenlucht.  Daarbij speelt het Corioliseffect (gevolg van de draaiing van de aarde) een belangrijke rol. Dat wordt goed gedemonstreerd in deze video. Lees verder

Hoogste temperatuur op Antarctica nooit

Bron: SMN

De immer voortdurende klucht over de hoogste temperatuurmeting ooit op Antarctica (zie de laatste twee berichten) duurt voort. Terwijl ik nog op een reactie van WetterOnline wacht op mijn vraag waar zij de data van hun grafieken vandaan halen, brengt een tip van een Klimaatgek-lezer wat meer duidelijkheid. Hij stuurde me de link naar de database van de Servicio Meteorológico Nacional (SMN) van Argentinië, zeg maar het KNMI van Argentinië.  Die data kunt u hier vinden.

In de tabel hierboven ziet u een kopie van een klein deel van de historische database die downloadbaar is. Ik heb de datum 9 februari van Base Marambio gekleurd.  Het eerste getal is de Tx (maximum etmaaltemperatuur), het tweede is Tn, de minimum etmaaltemperatuur. In een grafiek van Base Marambio ziet de Tx er zo uit:

Data: SMN

Ik heb de periode een beetje ruim genomen om geen record te missen, de grafiek loopt van 5 t/m 16 februari 2020. Van een record boven de 20 °C is geen sprake zoals u kunt zien.

In de grafiek hieronder heb ik de Tx van SMN, WetterOnline en The Guardian van Base Marambio weergegeven. De Tx van de grafieken van WetterOnline en The Guardian heb ik uit de grafieken afgelezen, een kleine afleesfout is dus mogelijk. Het resultaat is verbijsterend:


De grafiek van The Guardian lijkt wel wat op die van SMN, maar de Tx van The Guardian op 9 februari (de recorddag) is meer dan 5 °C hoger dan die van de Servicio Meteorológico Nacional. De grafiek van WetterOnline lijkt helemaal niet op die van de SMN en ook niet van die van The Guardian. Koude dagen zijn warmer en andersom. Het lijkt erop dat de grafiek van Wetteronline een etmaal na-ijlt op die van SMN.  Wat is hier aan de hand?

Voorlopig houd ik het er op dat de data van de SMN correct zijn totdat het tegendeel bewezen is. De grafiek van WetterOnline is waarschijnlijk een dag verschoven en doet even niet meer mee. Het record op 9 februari 2020 van The Guardian (en daarmee de berichtgeving van al die na-apende redacties van honderden kranten, radio- en tv-zenders) kan wat mij betreft in de prullenbak. Wat een prutsers.

Het temperatuurrecord op Antarctica deel 2

Het gemelde temperatuurrecord op Antarctica van ruim 20 °C (bericht gisteren) krijgt een vervolg. Het bericht lijkt als eerste verschenen te zijn in de Britse krant The Guardian op 13 februari.

Bron: Guardian

De bovenstaande grafiek werd in het artikel afgedrukt. Het record op 9 februari is 20,75 °C, de bron is Base Marambio. Op onderstaande figuur is Seymour Island weergegeven. De enige bewoonde plek is de Argentijnse basis Base Marambio op het noordelijk deel van het eiland.  Ik heb een punaise geplaatst bij het vliegveld van de basis.

Bron: Google Earth

Een lezer van deze website, Enrico Evers, berichtte me dat het Duitse meteobedrijf WetterOnline gewoon dagelijks de weerdata van Base Marambio weergeeft. Als ik de dagelijkse maximum temperaturen van begin februari bekijk dan is het record niet te vinden:

Bron: Wetteronline

De Tx (maximum temperatuur) op Base Marambio op vrijdag 7 februari 2020 was net geen 16 °C, dat is bijna 5 °C lager dan het vermeende record. Op de recorddag van The Guardian, zondag 9 februari, werd het op de basis niet warmer dan ruim 10 °C. Wat is juist? WetterOnline is een serieuze weerdienst die zijn data van serieuze bronnen betrekt. Ik vermoed dat dat in dit geval de Argentijnse meteorologische dienst is.

Maar waar komt het record van The Guardian vandaan? Ik lees hier en daar van AFP, het persbureau. The Guardian is een krant die niet vies is van klimaat-alarmistische berichtgeving weet ik. Waar zit de fout? Ergens moet iemand verschrikkelijk geblunderd hebben. Ik heb intussen een berichtje over de kwestie naar WetterOnline gestuurd. Wordt vervolgd denk ik.

De onzin van het temperatuurrecord op Antarctica

Bron: AD

Frans Dijkstra is klimaatbroeder en mede-auteur van ons rapport “Het Raadsel van de Verdwenen Hittegolven” over de homogenisatie van de temperaturen van De Bilt dat u gratis hier kunt downlaoden. Over dat onderwerp zal ik zeker binnenkort weer iets schrijven, maar daar gaat het nu niet over. Het gaat hier over het NOS-journaal dat op vrijdag 14 februari j.l. tot drie keer toe een item presenteerde over het ‘feit’ dat de temperatuur op de Zuidpool voor het eerst zou zijn gestegen boven 20 °C.

NOS journaal van 14-2-2020

U ziet het bericht op bovenstaande video vanaf 3:32 .

Frans Dijkstra heeft daarover op 14 februari deze email geschreven aan de NOS:

Vandaag meldde het NOS-journaal tot drie keer toe dat de temperatuur op de Zuidpool voor het eerst zou zijn gestegen boven 20 graden. Dit is een alarmistische leugen en dat weet u best. Op de Zuidpool blijft de temperatuur ook in de zuidelijke zomer tientallen graden onder nul. Bedoeld werd het Antarctisch schiereiland. Dat ligt op 65 graden zuiderbreedte. Voor het Noordelijk halfrond is dat vergelijkbaar met midden-Zweden.

Het bericht werd vergezeld van suggestieve beelden van instortende ijsbergen. De feiten zijn dat het Antarctische continent als geheel nauwelijks opwarmt. Ik verzoek u deze foute berichtgeving te rectificeren, anders moet ik een klacht indienen.

Nu ken ik die beelden van die in de oceaan stortende gletsjers al langer. Het is een bekend propagandatrucje en wordt veel gebruikt. Toen ik nog docent aardrijkskunde was heb ik mijn leerlingen geleerd dat als een klimaatitem vergezeld ging van in zee stortende gletsjers of eenzame ijsberen op wegdrijvende ijsschotsen, dat ze dan extra alert moesten zijn. Regelmatig was het raak en werd in de les melding gemaakt van alweer zo’n propagandatruc. Lees verder

De warmteregelaar zwakt niet af

Bron: VN

Op 8 februari j.l. verscheen in het blad VN een groot artikel over de afzwakking van de enorme warmwaterstroom vanaf de Caribische zee langs de kust van Europa. In de volksmond heet die Golfstroom, maar voor onze kust draagt hij de naam Noord-Atlantische Drift. En in de wetenschap is dat een onderdeel van de Atlantic Meridional Overturning Circulation (AMOC). En de AMOC is weer onderdeel van de Global Conveyor Belt, een grote stroom die  de hele aarde omspant.

Die enorme hoeveelheid relatief warm water zorgt er voor dat het in West-Europa veel warmer is dan wanneer we het zonder die stroom moeten stellen. Het zorgt er zelfs voor dat de havens tot in het uiterste noorden van Noorwegen ’s winters ijsvrij blijven. En dat wij met zoveel mensen in West-Europa op een klimatologisch aangename manier kunnen wonen en ons voedsel verbouwen.

Zo nu en dan verschijnen er berichten in de pers dat die AMOC aan het afzwakken is, wat zou betekenen dat het op termijn bij ons een stuk kouder zou kunnen worden. Het artikel in VN van Rolf Schuttenhelm past in die ‘traditie’. De titel is: “De warmteregelaar van de aarde zwakt af. En dat kan ons idee van de klimaatverandering op z’n kop zetten”. De eerste vraag die bij me opkomt als ik zoiets lees is dan: is dat ook zo? Lees verder

Energie en klimaat: de nieuwe kleren van de keizer

Bron:  Wikimedia Commons

Martin Sommer, columnist bij de Volkskrant, kan ingewikkelde situaties uitstekend analyseren.  Zo weet hij al langere tijd dat het klimaat-en energiebeleid van de Nederlandse overheid niet deugt. Vorige week schreef Sommer over David Smeulders, hoogleraar energiesystemen aan de TuE:

Smeulders’ boodschap is eenvoudig. Er is een gasverbod bij nieuwbouw en gemeenten zijn koortsachtig bezig om hun bewoners van het bestaande gasnet af te helpen. Allebei met averechts gevolg. Smeulders heeft drie criteria. Brengt een maatregel de uitstoot van CO2 echt terug, is er een haalbaar plan, en is het betaalbaar en efficiënt. Dan is van het gas af een slecht idee. Aardgas is relatief schoon, en belangrijker nog: er is voorlopig geen alternatief met betere eigenschappen.

Om de klimaatdoelen te halen, moeten gemeenten jaarlijks tweehonderdduizend huizen van het gas afkoppelen. Dat is een gigantische opdracht. Het gasnet in Nederland is tien keer zo zwaar als het elektriciteitsnet. Dat kan die nieuwe vraag helemaal niet aan. De baas van Remeha verwarmingen zei laatst: ‘Wij hebben een campingnetje’. Het elektriciteitsnet moet dus helemaal ondersteboven. En de elektriciteit die we dan gaan gebruiken, zal deels worden opgewekt met vieze biomassa. Daar is intussen een hoop over te doen.”

Bron: Pixabay Lees verder