Richard Lindzen sprak op het GWPF congres vorige week.

Vandaag heb ik in Weert een lezing gehouden  over klimaatverandering en de klimaathype waarin we ons momenteel bevinden. Actief en kritisch publiek, daar hou ik van! Op 8 oktober j.l. hield prof Richard Lindzen een lezing in Londen over nagenoeg dezelfde onderwerpen. Ik bewonder Lindzen vanwege zijn fabelachtige kennis over de fysica achter weer en klimaat, maar ook vanwege het feit dat hij een wetenschapper is die NIET wachtte tot na zijn pensionering om de waarheid naar buiten te brengen.  Hij deed dat gewoon gedurende de 30 jaar dat hij hoogleraar aan het MIT was, zoals het hoort denk ik.

Van die lezing is een video gemaakt (link hieronder).  Het is een echte lezing, dus u kunt hem als podcast gebruiken. De lezing duurt ongeveer 50 minuten. Als u de Engelse taal beheerst en geïnteresseerd bent in het onderwerp zou ik zeggen: luister er eens naar!

Die zomerse 13 oktober 2018

Het was afgelopen week een roerige periode wat betreft weer en klimaat in Nederland. Dat kwam door het alarmerende rapport van het IPCC, met direct daarna de uitspraak in de Urgendazaak door het gerechtshof in Den Haag.  Menig journalist hief een waarschuwend vingertje: het was nu, meer dan ooit, 5 voor 12!  Het bijzondere is dat er vrijwel geen journalist is die het rapport van het IPCC kan duiden. Journalisten met een exacte opleiding zijn namelijk uiterst schaars. Bovendien is de materie zeer complex. Het was meer een kwestie van gevoel, het hart op de juiste plek en ‘alle wetenschappers zijn het er over eens’. Nu is dat laatste onjuist en bovendien een voorbeeld van  ‘argumentation by authority’. Maar zelfs al zou dat wel juist zijn, dan nog ontslaat het ons niet van de plicht om zelf goed na te denken.

Nou wil het toeval dat we niet alleen een opvallend warme zomer achter de rug hebben, maar dat we vorige week in ons land konden genieten van een prachtige nazomerweek. Nou werkt het menselijk brein zo dat we moeite hebben met het overzien van het grote geheel. We knopen als het ware die zeer warme zaterdag 13 oktober 2018 aan dat IPCC-rapport en ook maar meteen aan de uitspraak van de Haagse rechter. Dat kan toch allemaal geen toeval zijn? Als je goed nadenkt hebben die 3 gebeurtenissen natuurlijk niets met elkaar te maken.

Alhoewel, die warmste 13e oktober ‘ooit’ dan? Was dat dan geen teken van de alles vernietigende opwarming die op de loer ligt?  Cijfers bieden hier uitkomst.  Ik heb in de temperatuurreeks van De Bilt (vanaf 1901) opgezocht of er wel vaker zomerse dagen (≥ 25 °C) in oktober geweest zijn. Dat doe ik door naar de Tx te kijken, de maximum etmaaltemperatuur. Dit is het resultaat:

Lees verder

Warme 13 oktober

Het is vandaag, 13 oktober 2018, een prachtige dag! Volop zon, en de temperaturen bereiken zomerse waarden. Sommige mensen zijn zo zenuwachtig geworden van het recente rapport van het IPCC dat ze denken dat dit toch wel een bewijs is van de opwarmende aarde. En dan hadden we deze week ook nog eens de rechter die op de stoel van de overheid plaatsnam en in hoger beroep bepaalde dat de Nederlandse regering te weinig doet om het CO2-gehalte naar beneden te krijgen.

Kijk eens naar onderstaande figuur van het Noordelijk Halfrond, genomen om 14 uur vanmiddag. De temperaturen en winden zijn ingetekend. Duidelijk is dat het in West Europa relatief warm is.  Het ene groene cirkeltje  op Nederland geeft een temperatuur aan van 25,1 °C.

Bron: https://earth.nullschool.net/

Maar helaas, of beter: gelukkig, is er de Wet van Behoud van Ellende die alles in evenwicht houdt. Kijk maar eens naar de temperatuur in de omgeving van Chicago: 0,4 °C.  Nu is het in Chicago op datzelfde moment 7 uur in de morgen, dus altijd kouder dan om 14 uur ‘s middags, maar erg warm zal het niet worden daar vandaag.

De oorzaak van deze ongelijke verdeling van warmte en koude is de ligging van de straalstroom. Dat is een keiharde wind die op zo’n 10 km hoogte rond de aarde blaast. Die straalstroom vormt de begrenzing van koude polaire lucht in het noorden en warme tropische lucht ten zuiden ervan. In die straalstroom zitten een paar grote bochten, en die bepalen of er in Nederland op 13 oktober 2018 warme lucht ons land binnenstroomt of koude.  Dat geldt natuurlijk ook voor Chicago.

Bron: http://www.meteociel.fr/

De ligging van de straalstroom wordt hierboven weergegeven door die blauwe band met geel-groene kern. De bochten liggen nu precies zo dat de USA bakken met koude lucht vanuit het poolgebied binnenkrijgt, en wij bakken met warme lucht vanuit het zuiden. Kan het ook anders?  Jazeker, want die bochten in de straalstroom gaan op enig moment weer bewegen en dan kan het zomaar dat ons land overspoeld wordt met venijnig koude lucht. Die overgang van warme naar koude lucht (en andersom) gaat altijd gepaard met een regenzone.

Die klimaatmodellen…

Deze week werden veel mensen opgeschrikt door een alarmerend tussenrapport van het IPCC. Het IPCC is een onderdeel van de UNO, Verenigde Naties. Veel mensen denken dat het IPCC een wetenschappelijke organisatie is waar ‘duizenden wetenschappers’  het klimaat bestuderen en daarover rapporteren. Maar dat is niet zo. Het IPCC is een organisatie met wetenschappelijk gereedschap en politiek/maatschappelijke doelen.

Bron: Express

Als je alle auteurs van die publicaties bij elkaar optelt kom je al snel aan ‘duizenden wetenschappers’. Maar de meeste mensen die echt voor het IPCC  werken zijn administratieve krachten.  Wel vaardigen een aantal landen mensen af die namens hun land zitting nemen in bijvoorbeeld de groep die de “Summary for Policymakers”  samenstelt. Die filteren dan de schrijfsels van de leden van bijvoorbeeld het Technische Rapport en maken er voor politici hapklare brokken van. Lees verder

De vergroening van de aarde

Bron:  NASA

De aarde is de laatste decennia groener geworden. Bovenstaande figuur toont de globale verandering van het bladoppervlak van 1982 tot 2015.  Grosso modo is er sprake van vergroening van de aarde, dus van toename van het bladoppervlak. Met name door de komst van  GEOV1  zijn er nauwkeurige satellietdata beschikbaar gekomen over verandering in het bladoppervlak.  De data kunnen gebruikt worden voor het berekenen van de LAI (Leaf Area Index), die uitgedrukt wordt in het bladoppervlak per m2 grond. De figuur hieronder is gemaakt met data van GEOV1.

Bron:  Munier et al

Munier et al laten in een recente publicatie zien dat er weer een flinke stap voorwaarts gemaakt is in de interpretatie van de satellietbeelden. De recente ontwikkelingen in remote sensing maken het mogelijk om seizoensgroei te bestuderen.  Nadeel bleef wel dat vanwege de grote resolutie het niet mogelijk was om onderscheid te maken tussen vegetatietypen. Op onderstaande kaart is de heterogeniteit van de vegetatie weergegeven.  Blauw (~1) betekent een homogene vegetatie; hoe dichter bij de 0 des te heterogener is de vegetatie. Lees verder

Het raadsel van de verdwenen hittegolven deel 5

Voor de lezers die rauw in het onderwerp vallen: rechts in het menuutje vindt u de voorafgaande 4 afleveringen. We zijn nog steeds druk bezig met de vraag hoe het komt dat de recente homogenisatie van de temperatuur van De Bilt tussen januari 1901 en september 1951 zo drastisch is geweest. En drastisch is een eufemisme, als men bedenkt dat daardoor het aantal hittegolven teruggebracht werd van 23 naar 7 en het aantal tropische dagen van 164 naar 76!

Natuurlijk gaat het ons niet om die hittegolven an sich, dat was slechts de aanleiding. De vraag is hoe die homogenisatie gedaan is. Daar zijn we al een poosje met 4 mensen aan bezig, en het antwoord op dié vraag denken we al te hebben. Maar al doende stuit je op nog meer zaken, die  ook bekeken moeten worden.  Vandaar dat ons verslag nog even op zich laat wachten. Maar zo nu en dan laat ik even wat van me horen.

Aanleiding voor de homogenisatie van De Bilt was een grote sprong in de temperatuurreeks rond 1950, waarvan het KNMI aannam dat die veroorzaakt werd door verandering van meethut en de verplaatsing daarvan in 1950 en 1951. In deel 4 was al te lezen dat die sprong ook voorkomt in 4 nabijgelegen Duitse stations, en dat hij eerder dan 1950 begon. Die 4 stations zijn de rode bolletjes nabij de grens op bovenstaande kaart. Lees verder

Alarmerend rapport over zeespiegel is storm in glas water

“Het is niet de vraag of Nederland te maken krijgt met 1, 2, 3 of meer meter zeespiegelstijging, maar wanneer dit gaat gebeuren, schrijven de opstellers. Recente studies tonen aan dat dit eerder kan zijn dan veelal werd aangenomen. Al is nog veel onzeker.

Het KNMI ging er vanuit dat aan het eind van deze eeuw een stijging van maximaal 1 meter zal zijn bereikt. Volgens een nieuwe verkenning van drie auteurs van het meteorologisch instituut kan dat hoger uitvallen. Dat houdt verband met nieuwe onderzoeksgegevens over het sneller smelten van de ijskap op Antarctica.”

Zo begint het artikel in de Volkskrant van 19 september 2018, en het galmt de hele dag na op radio en tv. Het rapport is geschreven door  medewerkers van Deltares.  Het gaat hierbij om ‘projecties’, vrijblijvende toekomstvisies, en geen voorspellingen. Maar zo komt dat natuurlijk niet over op het grote publiek. Haasnoot, een van de drie auteurs, erkent dat de prognoses over de omvang van de zeespiegelstijging zijn omgeven met grote onzekerhedenLees verder

Interview met Marijn Poels

Foto: TPO

Documentairemaker Marijn Poels (42) werd overstelpt met woedende reacties toen hij een kritische documentaire maakte over de klimaathype. Poels besloot in een nieuwe film te onderzoeken waarom zijn critici zo boos op hem zijn. Wat schuilt er achter de neiging van politiek-correct ’links’ om andersdenkenden de mond te snoeren? ’Waarom mag ik niet denken wat ik denk?’ Lees het hele interview van Wierd Duk met Marijn Poels :

https://www.telegraaf.nl/nieuws/2559567/linkse-filmmaker-bedolven-onder-woede-na-kritische-docu-over-klimaathype

 

Het raadsel van de verdwenen hittegolven deel 4

  • Met correctie: juiste grafiek geplaatst

Trouwe lezers van deze blog moesten even geduld hebben, maar nu is er toch weer een nieuw bericht.  Die vertraging is niet omdat ik niets te melden heb op het gebied van klimaat, integendeel. Het komt vooral omdat ik met een aantal mensen druk bezig ben de homogenisatie te ontrafelen die het KNMI heeft toegepast op de oude temperatuurcijfers van De Bilt.

Die homogenisatie uit 2016 heeft er voor gezorgd dat een groot deel van de hittegolven tussen 1901 en 1951 als sneeuw voor de zon is verdwenen en het KNMI afgelopen zomer voortdurend riep dat het aantal hittegolven alsmaar toeneemt. Omdat het KNMI een monopoliepositie in ons land heeft wat betreft weer en klimaatcijfers werd die berichtgeving door andere weer-organisaties en door vrijwel alle media klakkeloos herhaald.

Op deze plaats heb ik al vaker geschreven over de bizarre bijstellingen van de gemeten temperaturen in De Bilt vóór 1951.  Die bijstellingen zijn nogal grof uitgevallen, tot maar liefst 1,9 °C naar beneden bijgesteld.  En dan te bedenken dat de medewerkers van het KNMI tussen 1901 en 1951 een aantal malen per dag de temperatuur tot op 0,1 °C nauwkeurig moesten aflezen! De grafiek hierboven toont de ‘correctie’  van de maximum dagtemperatuur (Tx) in De Bilt in 1947. Dat was tot voor kort het jaar met de meeste hittegolven. In de grafiek is te zien dat de bijstelling het grootst is in de zomermaanden, tot bijna 2 °C naar beneden. Lees verder

Meteocentrisme

Bron:  NOS

De afgelopen maand juli was opmerkelijk warm. Er ontstond zelf bij een deel van de burgers angst dat het altijd zo zou blijven. Dat kwam niet in de laatste plaats door de ronduit alarmerende berichtgeving van het KNMI en andere weerdiensten over de alsmaar toenemende hittegolven. En de media deden daar vaak nog een schepje bovenop. Nu is dat verhaal over die toenemende hittegolven in Nederland vooral een Nederlands probleem. Hier is al enkele malen geschreven over het feit dat het KNMI in 2016 de dagtemperaturen die gemeten zijn in De Bilt tussen 1901 en 1951 vooral naar beneden bij te stellen.  Daardoor verdwenen 16 van de 23 hittegolven in die periode. Kijk maar eens naar recente berichten daarover in de rechter kantlijn.

Mensen werden bang van de vreselijke voorspellingen. En nu deed zich een fenomeen voor dat begrijpelijk maar onjuist is. Veel mensen dachten dat die hitte een globaal optredend probleem was, en dat de aarde rap op weg was naar het kookpunt. Een dergelijk wereldbeeld wordt in de hand gewerkt doordat nieuws vooral betrekking heeft op de directe omgeving van de lezer. Over wat zich op het gebied van het weer op hetzelfde moment afspeelt in bijvoorbeeld Argentinië of Groenland leest men niets. Daarvoor moet je meetgegevens bekijken. Hoe de temperatuur in de afgelopen julimaand daar was ziet u op onderstaand kaartje:

Bron: GISS-NASA Lees verder