Wordt het natter?

Wordt het natter? Sommige mensen menen van wel. Dat zijn dan vaak mensen die in NW Europa wonen en een erg nat halfjaar achter de rug hebben. En er zijn op aarde vast nog wel enkele plekken te vinden waar het de afgelopen maanden erg nat was.  Op 4 april 2024 schreef ik over de afgelopen winter in Nederland.

Langdurige natte perioden zijn lastig in grafieken te vatten, omdat we graag indelen in periodes die te kort zijn (etmaal, week, maand) of te lang (jaar). Te korte periodes knippen langere natte periodes in  stukjes, en een heel jaar is vaak weer te lang. Vandaar dat ik in dat laatste artikel gebruik maakte van de halfjaarlijkse voortschrijdende gemiddelde neerslagsom. Die is niet gebonden aan die vooraf vastgelegde periodegrenzen.

Fig.1    Data: KNMI

In de grafiek van figuur 1 is voor station De Bilt die halfjaarlijkse voortschrijdende gemiddelde neerslagsom weergegeven, op basis van de etmaalsommen vanaf 1 januari 1906 t/m 31 mei 2024. Die grafiek had ik al eens laten zien in dat laatste artikel, deze is nu iets langer doordat de laatste  maanden eraan toegevoegd zijn. Lees verder

Pielke gehoord

Dr. Roger Pielke Jr. is professor aan de University of Boulder, Colorado. Hij is een gerespecteerde wetenschapper en is daarom al enkele malen over klimaatkwesties als deskundige gehoord door Senaat- en Congrescommissies. Deze week werd hij gehoord door de Budgetcommissie van de U.S. Senaat. De verklaring van Pielke focuste zich op misinformatie en wetenschappelijke integriteit.

Zijn betoog draaide om 4 cruciale punten:

  1. Om te beginnen benadrukt hij expliciet en ondubbelzinnig dat door de mens veroorzaakte klimaatverandering reëel is, dat ze aanzienlijke risico’s inhoudt voor de samenleving en het milieu, en dat verschillende beleidsreacties in de vorm van mitigatie en aanpassing noodzakelijk en zinvol zijn.
  2. Het beste en waarschijnlijk enige tegengif voor verkeerde informatie is juiste informatie. Het succesvol produceren, communiceren, legitimeren en vertrouwen op accurate informatie om het beleid te informeren vereist het handhaven van normen van wetenschappelijke integriteit.
  3. Helaas zijn op belangrijke gebieden van de klimaatwetenschap dergelijke normen niet nageleefd en is de zelfcorrigerende functie van de wetenschap kortgesloten. In mijn getuigenis illustreer ik voorbeelden van tekortkomingen, met de nadruk op het aanhoudende misbruik van verouderde en ongeloofwaardige scenario’s.
  4. Bezorgdheid over verkeerde informatie wordt soms ironisch en pathologisch misbruikt door politici, journalisten en experts om verkeerde informatie te verspreiden en accurate informatie te ondermijnen.

Lees het hele betoog van Pielke hier.

 

Rainergy


Bron: WUWT

Gisteren plaatste Willis Eschenbach een meesterlijk artikel over de dominante invloed van wolken op het aardse klimaat op de website Whats Up With That. Genoeg reden om het te vertalen.

Gastpost door Willis Eschenbach op WUWT

Als buitenaardse wezens in ruimteschepen onze wereld zouden zien, zouden ze hem niet “Aarde” noemen. Ze zouden het “Water” noemen, omdat dat meer dan 70% van het oppervlak uitmaakt. En dat is ook wat het klimaat regelt.

Een paar dagen geleden stuitte ik op iets waar ik al een tijdje naar op zoek was: een gerasterde wereldwijde neerslagdataset voor de langere termijn. Ik heb er eindelijk een gevonden op de Copernicus website. Het loopt van 1979 tot december 2021. Hier is de wereldwijde gemiddelde neerslag van die site. Lees verder

Die zon toch

Javier Viños is van huis uit bioloog en heeft vele jaren onderzoek gedaan in de USA. Een aantal jaren geleden begon hij zich te verdiepen in klimaatverandering en dat heeft geleid tot enkele uitstekende boeken. Dat hij de afgelopen tijd ook artikelen schrijft voor de website  van Judith Curry bevestigt de kwaliteit van zijn stukken.

Onlangs is hij begonnen met de publicatie van een drietal artikelen over de invloed van de zon op het aardse klimaatsysteem. Voor wie denkt dat daar al zo’n beetje alles al over gezegd is, vergist zich. Tot nu toe zijn de eerste twee artikelen verschenen, zie hier en hier. Ik verwacht deel 3 in juni a.s.

Van die artikelen heeft Javier ook  Youtube video’s gemaakt, die (in combinatie met de Engelse ondertiteling) prima te volgen zijn. Interessant!

Tucker meets Willie

In december 2023 werd de medeoprichter van CERES-Science, Dr. Willie Soon, uitgenodigd om met Tucker Carlson te praten over energiebeleid, klimaatverandering en benaderingen van wetenschap.

Opwarmertje voor het Clintel congres van 18 juni a.s. waar Willie Soon zal spreken:

Congres Clintel op 18 juni

Stichting Clintel bestaat dit jaar alweer vijf jaar. Dus tijd voor een congres, en wel op dinsdag 18 juni van 10 tot 18 uur in Roelofarendsveen. Dit is het programma (onder voorbehoud):

9:00 uur            ontvangst
10:00 uur          Opening dagvoorzitter
10:05 uur          Boodschap van Guus Berkhout
10:15 uur          Hessel Voortman: versnelt de zeespiegelstijging nu wel of niet?
10:45 uur          Marcel Crok: moet de klimaatoorlog in de rechtszaal gewonnen worden?
11:15 uur          Gregory Wrightstone over zijn boek A Very Convenient Warming
11:45 uur          Feestelijke lancering Nederlandse vertaling boek Wrightstone

12-13:15 uur     Lunch

13:15 uur           Theo Wolters: energietransitie, een reality check
13:50 uur           Bert Weteringe: de impact van het windbeleid
14:25 uur           Jacob Nordangard: The Climate Emergency Illusionists

15:00 uur           Pauze

15:30 uur           Keynote Willie SoonScientific challenges of the “detection and attribution of global warming”

16:45 uur           Borrel
18:00 uur           Einde

Veel interessante sprekers dus! Ik licht er twee uit:

’s Ochtends spreekt waterbouwkundig ingenieur Hessel Voortman.  Voortman heeft de afgelopen tijd gewerkt aan twee razend interessante papers over de zeespiegel, met als centrale vraag of er een versnelling te zien is in de data. De eerste paper over de zeespiegelstijging aan de Nederlandse kust, die enkele maanden geleden verschenen is, heeft veel stof doen opwaaien.

De tweede spreker die ik even wil belichten is de bevlogen Amerikaanse klimaatonderzoeker Willie Soon, die speciaal voor deze gelegenheid naar Nederland komt. Wie het klimaatdebat een beetje volgt kent Willie Soon waarschijnlijk wel. Hij was in 2003 een van de eerste onderzoekers die zich kritisch uitliet over de beruchte hockeystickgrafiek van Michael Mann. Soon en zijn collega Sallie Baliunas hebben het geweten. Baliunas vertelt over deze episode in de onlangs verschenen film Climate: The Movie.

Datum: 18 juni 2024
Tijd: 10 tot 18 uur
Locatie: Hal60 in Roelofarendsveen (Pasteurweg 60, 2371 DW, Roelofarendsveen)
Hal60 is goed bereikbaar met de auto (het ligt vlakbij de A4). Er gaan directe bussen vanuit Schiphol en station Leiden.

Tickets (inclusief koffie en lunch): 49 euro voor Vrienden van Clintel, 79 euro voor overige bezoekers.

Voor inschrijving volg deze link.

 

Hoe de ‘hiatus’ verdween

Fig.1    Bron: IPCC AR5

Gedurende ongeveer 15 jaren, van 1998 tot 2013, stagneerde de gemiddelde temperatuurstijging op aarde. Die stagnatie werd de ‘hiatus’ genoemd. Die stagnatie is in figuur 1 -afkomstig uit het AR5 rapport van het IPCC- grijs gearceerd. Dat was verrassend nieuws in het vijfde IPCC-rapport AR5 The Physical Science Basis uit 2013: de aarde was sinds 1998 nauwelijks opgewarmd.

De weergegeven anomalieën betreffen de afwijkingen van de jaargemiddelde temperaturen van de door HadCRUT gebruikte data ten opzichte van de basisperiode 1961-1990. De officiële temperatuurreeks in figuur 1 was gebaseerd op de CRUTEM landgegevens plus de oceaantemperaturen van Hadley Centre – HadSST2. Maar alle andere beschikbare temperatuurreeksen (NOAA, NASA, Hadley/CRU) waren het in principe eens met deze conclusie. Ze vallen dan ook grotendeels samen in de grafieken. In het AR5-rapport stond: “The observed GMST has shown a much smaller increasing linear trend over the past 15 years than over the past 30 to 60 years, depending on the observation data set. The GMST trend over 1998-2012 is estimated to be around one third to one half of the trend over 1951-2012”. Lees verder

Naar een CO2-vrije wereld?

Em. professor Richard Lindzen schreef onlangs een artikel op de website van Netzerowatch waarin hij een mooi historisch overzicht geeft van het ontstaan van de huidige obsessie met het CO2-vrij maken van de wereld. Althans van een deel van de wereld, en misschien wel een klein deel van de wereld, zoals het er nu naar uit ziet.

Richard Lindzen is een erudiete wetenschapper die meer dan 30 jaar professor was aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) en zijn sporen in de klimatologie en meteorologie meer dan verdiend heeft met honderden publicaties. Hij is lid van de Amerikaanse National Academy of Science, van de American Academy of Arts and Sciences, betrokken bij de American Meteorological Society, de American Geophysical Union, de American Association for the Advancement of Science.

Maar het allerbelangrijkste: Lees verder

Gasputten dichten


Fig.1    Bron: NOS

De Groningse gasputten worden definitief gedicht met cement. Hoe dat gaat toont de NOS pagina over het onderwerp, met begrijpelijke plaatjes.

Maar hoe definitief is definitief? Het artikel stelt: “Volgens TNO is cement in de put storten inderdaad heel definitief. Als je daarna toch weer gas wilt winnen in dat veld, dan moet je het beton uitboren of een nieuwe put slaan. Dat kost miljoenen. Maar belangrijker: je moet er nieuwe vergunningen voor aanvragen en dat kan jaren duren. Bij onder meer Staatstoezicht op de Mijnen, TNO en het ministerie. Dit zijn langdurige procedures en bezwaartermijnen.”

Ik heb Jan, die zijn hele leven in de gasboringen heeft gewerkt, gevraagd om zijn licht eens te laten schijnen over de technische kant van de kwestie. Lees verder

Steeds meer factcheckers met steeds meer invloed

Onlangs werd op een Facebook pagina van mij een link naar de film Climate: the Movie verwijderd. Protest hielp niet, de factcheckers van FB vonden de documentaire misleidend. Volstrekte onzin. Iets dergelijks overkwam me ook op mijn Linkedin pagina, maar dat werd na protest van mijn kant binnen een uur ingetrokken, met excuses. Zo kan het dus ook.

Er is de afgelopen paar jaar een wildgroei ontstaan van factcheckers. Een van mijn lezers stuurde me een opmerkelijke videolink daarover. Een door overheden gesponsorde instantie censureert journalistiek. Die instantie is genaamd GDI, de Global Disinformation Index. GDI werd in 2018 opgericht in het Verenigd Koninkrijk met als doel om het bedrijfsmodel van online desinformatie te verstoren door beledigende publicaties van financiering te beroven. Behalve van de Open Society Foundation van George Soros ontvangt de GDI geld van de Britse overheid (via de FCDO), de Europese Unie, het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken en een instantie genaamd Disinfo Cloud, die is opgericht en wordt gefinancierd door het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken.

GDI definieerde de term ‘disinformation’ in eerste instantie als “opzettelijk valse inhoud, ontworpen om te misleiden”. Binnen deze strikte parameters kun je zien hoe het nuttig had kunnen lijken om toegewijde fact-checkers te hebben die de meest flagrante overtreders identificeerden. Maar sindsdien is de definitie uitgebreid naar alles wat een “tegendraads verhaal” is.  GDI-oprichter Clare Melford legde in een interview aan de LSE in 2021 uit hoe deze uitgebreide definitie “nuttiger” was, omdat het hen in staat stelde om verder te gaan dan het controleren van feiten en zich te richten op alles op het internet dat zij als “schadelijk” beschouwen: Lees verder