CO2 en corona deel 2

Op 28 april j.l. schreef ik een artikel over het atmosferisch CO2 en de verminderde CO2 uitstoot vanwege de effecten van corona-maatregelen op de CO2 uitstoot. Ik schreef toen dat ik eigenlijk niets zag aan de data van het atmosferisch CO2 van NOAA.

Bron: Zoe’s blog

Blogster Zoe Phin deed iets interessants en vergeleek de dagelijkse CO2 trendcijfers van 1 mei met die van 1 januari daarvoor, en deed dat vanaf 2010. De grafiek hierboven toont het resultaat.

De bedoeling was om te bezien of in een tijdsbestek van 4 maanden de verminderde CO2 uitstoot zichtbaar was. Als er een flinke afname zou zijn van het atmosferische CO2, dan zou het verschil tussen 1 mei en 1 januari 2020 beduidend lager moeten zijn dan op dezelfde datums in de voorgaande jaren. Dat is hij niet, zo te zien.

Dezelfde techniek heb ik toegepast, maar dan in een continue reeks vanaf 1 mei 2010 t/m 1 mei 2020:

Data: NOAA

Wat we zien is een sterk slingerende reeks met grote ups en downs gedurende de afgelopen 10 jaren. Er lijkt sprake te zijn van een zekere periodiciteit van ongeveer 35 maanden. Maar de laatste top is opmerkelijk lager dan de voorafgaande en valt zo’n 44 maanden na de vorige top. Halverwege 2018 vlakt het signaal ruim een half jaar af, om daarna weer te stijgen. Ik weet geen verklaring voor wat ik hier zie.

Wel durf ik te beweren dat die lichte daling aan het einde van de grafiek geen duidelijk teken is dat het atmosferisch CO2 de afgelopen maanden gedaald is als gevolg van lagere emissies. Daarvoor is de daling in de laatste 4 maanden te gering. Bovendien lijkt die daling niet afwijkend te zijn van eerdere dalingen in de reeks.

Tot slot: van de totale flux aan CO2 die van de aarde de atmosfeer ingaat, is ongeveer 4,5% van menselijke oorsprong. De rest is afkomstig van natuurlijke bronnen zoals vulkanen, vegetatie en de oceanen. Volgens het IPCC wordt de helft van die 4,5% opgenomen door de oceanen, en is de rest (2,5%) verantwoordelijk voor de stijging van het atmosferische CO2. De uitstoot van de natuurlijke bronnen (96,5%) , zo meent men, verkeert in evenwicht met de CO2 flux richting aarde die opgenomen wordt door ‘sinks’ zoals oceanen.

De hypothese is dat een dergelijk evenwicht langzaam reageert op veranderingen en dat de ‘plotselinge’ toename van de uitstoot van CO2 door de mens sneller gaat dan de reactiesnelheid van het evenwicht. Daarom stelt het IPCC ook dat de stijging van het atmosferische CO2 voornamelijk door de mens veroorzaakt wordt. In dat licht bezien is het wel bijzonder dat we het resultaat van dit mechanisme niet terug vinden in het atmosferisch CO2. Als de uitstoot van CO2 vanwege de corona-perikelen fors is afgenomen, zoals de afgelopen maanden, dan verwacht je een onmiddellijke en herkenbare reactie in het atmosferisch CO2 gehalte. En die blijft uit. Een verklaring daarvoor heb ik niet.