CO2 en corona

Veel media schreven er al over: door de corona is de uitstoot van CO2 op aarde fors gedaald. RTL Nieuws schreef: “ Wereldwijd veroorzaakt de coronacrisis dit jaar een terugval van zo’n 1,6 miljard ton CO₂-uitstoot, berekende de website CarbonBrief. Dat is ruim 4 procent van de totale uitstoot, en daarmee de sterkste afname ooit. Die 4 procent is het gemiddelde over het hele jaar. Op het hoogtepunt van de maatregelen is de uitstoot nog een stuk lager. In China nam de uitstoot op het heftigste punt van de crisis zelfs af met 25 procent en is die nog altijd lager dan voor de uitbraak. In Europa lijken we nu op hoogtepunt van de lockdown te zitten.”

Nu, dat klinkt veelbelovend. Daarom keek ik of de metingen in Hawaï, op Mauna Loa, dat ook laten zien. Immers, als je minder uitstoot komt er minder in de atmosfeer. Op Hawaï wordt al sinds 1958 het atmosferisch gehalte van CO2 gemeten. Ik keek naar de wekelijkse cijfers. Omdat er een grote jaarlijkse gang in de cijfers zit vanwege de vegetatie op het noordelijk halfrond heb ik van 2015 t/m 2020 de wekelijkse cijfers van de maanden januari t/m april op een rijtje gezet en vergeleken. Het cijfer van deze laatste aprilweek is nog niet meegenomen, maar als het goed is moet de ‘coronakrimp’ van het CO2 waarneembaar zijn:

Data: NOAA

Om ook kleine fluctuaties te kunnen zien heb ik de lineaire trendlijn toegevoegd alsmede het CO2 signaal gesmoothed. Ziet u een afname van de groei van het CO2-gehalte in de eerste vier maanden van 2020 vergeleken met die van de voorafgaande jaren? De stijging is bijna perfect lineair over deze periode. En van een zichtbare afname van de stijging in 2020 is geen sprake, en daar ging het hier om. Hoe is dat mogelijk?

Volgens onderstaande grafiek is de totale CO2 emissie momenteel zo’n 36 miljard ton. Dus de geschatte afname van CO2 dit jaar van 1,6 miljard ton is 4,4% van de totale emissie. Op het corona-hoogtepunt in China was het zelfs 25% lager zegt CarbonBrief. Twee weken geleden zaten we in West Europa op het coronahoogtepunt. Dat zou toch te zien moeten zijn in de atmosferische metingen van de eerste 4 maanden van 2020 zou je zeggen. Niets waarneembaar. Dat is vreemd.

Bron: https://ourworldindata.org

Klopt er misschien in de cijfers iets niet? Die metingen op Mauna Loa kloppen, daar ben ik van overtuigd. De meetinstrumenten worden vanaf de eerste metingen gekalibreerd en gecontroleerd. Dan zou het in de emissiedata moeten zitten. Die emissiedata worden met behulp van modellen samengesteld. Ik ben altijd een beetje op mijn hoede bij modellengebruik, zeker na de ervaringen met klimaatmodellen en de coronamodellen.

Die emissiedata dus, daar zou eens naar gekeken moeten worden denk ik. Een poosje terug ben ik druk geweest met de zogenaamde koolstofkringloop. Dat kunt u hier lezen. Ik verbaasde me er toen al over dat er zo veel aannames zitten in de kringloop van koolstof.  Een belangrijk onderdeel van die kringloop is de CO2-kringloop. Ik ontdekte toen dat de foutenmarges in de kringloop enorm groot zijn. Sterker: we kunnen veel meten aan de koolstofkringloop, maar de wisselwerking tussen land en atmosfeer is niet te meten, te complex. Daarom is dat geschat. Nattevingerwerk vermoed ik. Lees op uw gemak dat hoofdstuk over de koolstofkringloop maar eens door.

Stel dat we op vrijwillige basis mondiaal de uitstoot van CO2 met 5% naar beneden kunnen brengen. Ik denk dat dat al heel moeilijk zal zijn, teveel landen hunkeren naar meer welvaart.  Maar stel dat dat zou lukken, en het effect op de stijging van het CO2 gehalte is net zo onzichtbaar in de meetdata als momenteel het ‘corona-effect’, dan is die moeite dus eigenlijk voor niets geweest. Iets om over na te denken.