Categorie archief: drijfijs

Op excursie met tante Bernice

Bron:  Volkskrant

Arghh!  De voorpagina van de Volkskrant vandaag.  Ik zag het al langzaam aankomen. Bernice Notenboom heeft een aantal CEO’s van grote bedrijven in Nederland meegenomen naar Spitsbergen. Om hen te laten zien dat het in het Noordpoolgebied al heel lang  5 voor 12 is, zal ik maar zeggen.

Maar mijn aandacht werd in eerste instantie toch getrokken door de foto. Het is een klassiek voorbeeld van propaganda.  Gaat het om klimaatverandering, dan toon je een ijsbeer, het liefst op een afdrijvende ijsschots of anders met een flinke plas smeltwater in de buurt. Toen ik nog leraar aardrijkskunde in de bovenbouw was wees ik mijn leerlingen daar al op. En regelmatig kwam er een leerling enthousiast naar me toe om te vertellen dat er in de krant of op tv een dergelijke foto langs was gekomen. Lees verder

IJs en sneeuw op Groenland deel 2

In het eerste deel van het bericht over Groenland liet ik zien dat gletsjers aan de rand van de ice shelf vanaf begin deze eeuw een negatieve massabalans hebben. Ook liet ik zien dat vanaf 2012 de trend van de massabalans minder negatief wordt en dat er na het smeltseizoen van 2016 sprake is van een opmerkelijke hoeveelheid sneeuw- en ijstoename.

Aan de ice shelf zelf heb ik in dat bericht weinig aandacht besteed. Een lezer van Klimaatgek maakte me attent op een publicatie van Johannessen et al uit 2005, getiteld “Recent Ice-Sheet Growth in the Interior of Greenland” .

Bron:  Johannessen et al 2005

Daarbij maakten ze gebruik van de hoogtemeters aan boord van de European Remote Sensing satellites (ERS-1 and ERS-2) van 1992 tot 2003. Lees verder

IJsberen

ijsbeer2

 

U kent bovenstaand plaatje wel. Het is al jarenlang de mascotte van mensen en organisaties die zich grote zorgen maken over de antropogene opwarming (sinds die opwarming niet meer zo opschiet heet het ‘klimaatverandering’, altijd raak 😉 ). De ijsbeer zou met uitsterven bedreigd worden doordat er steeds minder van zijn natuurlijke habitat zou overblijven vanwege het smelten van drijfijs.

Het beeld is ijzersterk, daarom wordt het graag ingezet. Net zoals filmpjes van gletsjers die afbreken in zee. Maar klopt het ook? Lees verder

Arctische amplificatie en de opwarming

vk7

 

Bron:  Volkskrant

Gisteren stond er een mooi artikel in de Volkskrant over wat er allemaal tevoorschijn komt nu de afgelopen decennia rond de noordpool het drijfijs wijkt en permafrost hier en daar dunner wordt. Bekend is dat de recente opwarming vanaf  pakweg 1975 in versterkte mate is opgetreden aan de randen van de Noordpool, met onder andere afname van het drijfijsoppervlak in de zomer tot gevolg.

Ik wil een beeld krijgen van die versterkte opwarming (arctische amplificatie) in dit gebied en van de opwarming op de rest van de aarde.  Zoals u wellicht weet heb ik om moverende redenen een voorkeur voor satellietdata in plaats van thermometergegevens. Niet alleen is de spreiding van meetstations  in ruimte en tijd erg ongelijkmatig, ook mankeert er vaak wat aan de ‘site’ en ‘situation’ van een aantal meetpunten. Van De Bilt weten we dat de bebouwde omgeving  danig de meetgegevens kunnen beïnvloeden. Reden voor het KNMI om de meetapparatuur in 1950 een paar honderd meter te verplaatsen: Lees verder

Eerste cruise door Noordelijke IJszee ?

Ik zag het item woensdagavond 31 augustus 2016 al op tv langskomen en wist meteen dat het de dag erna klakkeloos zou worden overgenomen door andere media.  Bijvoorbeeld door mijn krant, de Volkskrant. Het bericht is van wetenschapsjournalist René Didde. De kop van het bericht ziet er zo uit:

cruise

Bron: Volkskrant

Nu heb ik jaren geleden al eens iets geschreven over de bevaarbaarheid van die zogenaamde  Noordwest Passage in Canada en ik herinnerde me dat er een hele lijst van schepen is die de afgelopen decennia de Noordwest Passage bevaren hebben: Lees verder

De opwarming tot 2100: een realistische benadering

Dank, Jan Ruis, voor de enorme statistische klus die je geklaard hebt met dit artikel! Dit bericht gaat over de kern van het klimaatdebat. In tegenstelling tot wat sommigen denken is the science helemaal niet ‘settled’, maar staat de klimatologie nog maar aan het begin van het begrijpen hoe het klimaat werkt. Klimaatmodellen voorspellen steevast te hoge temperatuurstijgingen, de ijsbeer is nog steeds aanwezig om het drijfijs op de noordpool te meten, en de ‘2-graden doelstelling’ is hotter dan ooit. Wat die 2-gradengrens betreft: Leo Mayer, een van de bedenkers ervan, zei in de Volkskrant van zaterdag 28 -11-2015:   “De grens is weliswaar wetenschappelijk gezien betrekkelijk willekeurig, maar zonder een houvast begin je niets in de politiek ”.

Vandaag is de klimaattop in Parijs begonnen. De afgelopen weken zijn we voor dit evenement klaargestoomd door de mainstream media, een heuse propagandaoorlog.  De Belgische politicus Jean Marie Dedecker  zei vandaag in Knack:  ‘De klimaatconferentie in Parijs is een hoogmis van het groene apocaholisme’. En zo is het.

Dit artikel kan niet anders dan erg technisch zijn. Het is geschreven in de taal die klimaatwetenschappers onderling bezigen, de taal van de statistiek. Maar het is geschreven met nuchterheid, zonder belangen, zonder last en ruggespraak.  Kom daar nog maar eens om in deze tijd! Reacties zijn welkom via het emailadres rob et klimaatgek.nl. Inhoudelijke reacties worden zoveel mogelijk beantwoord.  Bent u niet zo geïnteresseerd in de statistiek achter het onderwerp, scroll dan naar de conclusies aan het eind.

In eerdere artikelen ( hier, hier en hier) in deze serie bleek  uit analyse met een model van multipele regressie, dat de opwarming sinds 1979 voor een groot deel wordt veroorzaakt door de Atlantische Multidecadale Oscillatie (AMO), een natuurlijke cyclus in de zeewatertemperatuur van de Noord-Atlantische oceaan. Ook bleek dat IPCC klimaatmodellen de opwarming zwaar overschatten. Deze conclusies waren echter gebaseerd op de gebruikte datasets van de AMO en de mondiale temperatuur en een multipele regressiemodel met slechts 3 factoren. Er zijn verschillende versies van de AMO en van de mondiale temperatuur. Ook zijn er verschillende methoden van multipele regressie.

De vraag in hoeverre de voornoemde resultaten specifiek zijn voor de gekozen set van variabelen moet dus nog worden beantwoord, evenals de vraag of de antropogene bijdrage lineair is of exponentieel.  De vraag of de AMO een natuurlijke cyclus is of een gevolg is van broeikasgassen en aërosolen komt in een volgende artikel aan bod.

Als inleiding kijken we nog een keer naar het plaatje van de mondiale maandelijkse oppervlakte temperatuur sinds 1860, volgens de HadCRUT4 dataset (blauwe grafiek):

p1
Figuur 1

Lees verder

De temperatuur, het zeeijs op de Noordpool en de arctische amplificatie

In het bericht van 4 oktober 2015 werden aanwijzingen gevonden dat de klimaatgevoeligheid voor CO2 veel geringer is dan in klimaatmodellen wordt gehanteerd. Het blijkt dat met name de AMO, de Atlantische Multidecadale Oscillatie, van grote invloed is op de wereldtemperatuur. Die schommelingen in de watertemperatuur van de Atlantische Oceaan hebben zelfs een grotere invloed op de mondiale temperatuur dan CO2, zo bleek uit de multipele regressie analyse in het bovenstaand bericht.

amo 1860 2014

 

Er zijn meer aanwijzingen dat de klimaatgevoeligheid erg gering moet zijn, en die komen uit het noordpoolgebied. Lees verder

Drijfijs Antarctica in april 2015 recordoppervlakte

sea ice antarctic 4 2015sea ice antarctic 4 2015 grafiek

Het drijfijs rond Antarctica heeft in april 2015 een recordoppervlakte bereikt van 9,1 miljoen km2. In bovenstaande grafiek wordt de anomalie getoond van het oppervlak drijfijs in april als percentuele afwijking ten opzichte van de gemiddelde oppervlakte in de periode 1981-2010 voor de maand april. De toename van het drijfijs rond Antarctica sinds het begin van de satellietmeting in 1979 is spectaculair.

 

Drijfijs op aarde neemt toe

global sea ice anomaly 6 2014

Bron: University of Illinois

De totale oppervlakte aan drijfijs op het noordelijk en zuidelijk halfrond neemt de laatste tijd weer toe. Dat is te zien in bovenstaande grafiek van de Polar Research Group van de University of Illinois, een van de instituten op aarde die onderzoek doen naar de staat van het drijfijs. De veranderingen in oppervlakte drijfijs worden hier gepresenteerd in de vorm van een anomalie, de relatieve veranderingen die optreden ten opzichte van een bepaalde referentieperiode. Die referentieperiode is hier 1979-2008. 1979 is het jaar waarin de satellietmetingen startten. Lees verder