Omstreden voorzitter van IPCC dreigt opgevolgd te worden door omstreden actievoerder

yperse

 

Bron : Wikipedia

Een aantal wetenschappers doet een poging om te voorkomen dat prof. Jean-Pascal van Ypersele de nieuwe voorzitter van het IPCC wordt. Van Ypersele is een meer een actievoerder dan een wetenschapper vinden ze. Wat dat betreft zou hij de ideale opvolger zijn van de huidige voorzitter, de Indiër Rajendra Pachauri. Die was van huis uit econoom. Van Ypersele is klimatoloog, maar zijn integriteit als onafhankelijk wetenschapper (eigenlijk een pleonasme) wordt sterk in twijfel getrokken. Hij heeft in het verleden al meermalen laten blijken dat hij kritiek op de huidige broeikastheorie en het beleid dat daarop geënt is niet duldt.

Dit is de kern van de brief: Lees verder

Windmolens en de dalende energieprijzen

windmolens

Er begint een steeds grotere weerstand in de maatschappij te ontstaan tegen windenergie. Daarbij spelen allerlei factoren een rol. Mensen willen die grote dingen vaak niet in het zicht, waardevermindering van je huis, mogelijk zakelijke schade (aan de kust), vogelsterfte enzovoorts. Maar misschien de belangrijkste factor is dat de enorme hoeveelheid geld die in de geplande windmolenparken gepompt moet worden (een bedrag van € 18 miljard, kan wat minder maar ook wat meer worden) opgebracht dient te worden door de consument.

Windenergie is duur, en blijft duur omdat het een vrijwel uitontwikkeld technisch concept is. Andere vormen van energie, niet alleen op basis van fossiele brandstoffen maar ook zonne-energie, worden alsmaar goedkoper.  Wat dat voor gevolgen heeft in energieland, en dus ook voor het niet te stuiten debacle van de windenergie, is zondag netjes uitgewerkt door journalist Harry van Gelder van De Telegraaf. Lees het artikel hier.

 

De zeespiegel en de ijskappen deel 2

In het vorige bericht hebben we gezien dat het afsmelten van landijs en gletsjers weliswaar gemiddeld tot een verhoging van de zeespiegel leidt, maar dat dat overal anders is en dat er zelfs sprake kan zijn van een daling. Voor onze kust wordt al heel lang met behulp van boeien de hoogte van de zeespiegel gemeten. Voor de kust van Den Helder al zelfs bijna 150 jaar, vanaf 1865. Het is een van de langste meetreeksen op aarde. Zo’n meetboei zit vast aan de bodem van de zee en meet door middel van drukmeting de hoogte van de waterkolom erboven. De gegevens worden dan omgerekend naar het ‘zeeniveau’ ter plekke.

Nu is die zeebodem ook geen statisch punt, de aardkorst beweegt bijna overal. Die aardkorst drijft als het ware op de mantel dieper in de aarde. Je kunt het het beste vergelijken met een waterbed. De belangrijkste oorzaak van die korstbewegingen is isostasie.  Isostasie betreft verticale bewegingen van de aardkorst  als gevolg van bijvoorbeeld afsmelten van landijs of gebergtevorming, en het zogenaamde gravitatie-effect.

isostasie scan

Lees verder

De zeespiegel en de ijskappen deel 1

waterbol

 

Bron: Universiteit van Nederland

Onlangs was op Universiteit van Nederland een open college te zien van geofysicus Bert Vermeersen. Mijn oud-leerling Bart Beenen maakte me erop attent. Het ging over de ongelijke verdeling van water over de aarde, en dat afsmelten van landijs niet overal een verhoging van de zeespiegel betekent.  Die kan zelfs dalen. De video is hier te zien. Die ongelijke verdeling van het zeewater is het gevolg van het feit dat de aantrekkingskracht niet overal gelijk is, omdat de massa op aarde niet netjes verdeeld is. Vandaar dat het gemiddeld zeeniveau op sommige plekken veel hoger staat dan op andere. Er zitten dus kuilen en heuvels in het wateroppervlak, met hoogteverschillen die we ook in Zuid-Limburg tegenkomen! Je kunt je dus wel voorstellen dat afsmelten van een enorme massa landijs van invloed is op de zeespiegel. Lees verder

Roep de opwarming een halt toe!

Dat is wat we steeds luider om ons heen horen. Het verschrikkelijke onheil moet gekeerd worden, volgens sommigen koste wat het kost, letterlijk. Het onheil dat ons boven het hoofd hangt is de uitkomst  van een paar dozijn computerprogramma’s die het aardse klimaat proberen na te bootsen. Over die klimaatmodellen heb ik hier al vaker wat geschreven. Het zijn ingenieuze stukjes programmeerwerk, waarin heel erg veel parameters zijn verwerkt. State of the art, zogezegd. Alleen, ze zijn nog lang niet goed genoeg.

spencer21

Bron: Roy Spencer

Kijk maar eens naar bovenstaande grafiek van klimatoloog Roy Spencer. Hij vergeleek de gemeten temperatuur met de voorspellingen van 90 klimaatmodellen. Duidelijk is te zien dat bijna alle modellen momenteel hoger zitten dan de werkelijke temperatuur. Dat komt omdat we domweg nog niet voldoende zicht hebben op hoe het aardse klimaat werkt. Het is te ingewikkeld, er zitten teveel black boxes in. Lees verder

Nieuwe publicatie Miskolczi

miskolczi

In de nieuwe publicatie van Ferenc Mark Miskolczi draagt hij opnieuw, zoals ook in zijn publicatie uit 2010, bewijzen aan voor het bestaan van een maximale stralingsentropie. Dat houdt in dat de temperatuur aan het aardoppervlak binnen bepaalde nauwe grenzen is vastgelegd. Toename van zogenaamde broeikasgassen hebben daarom volgens Miskolczi weinig tot geen effect op de oppervlaktetemperatuur. Het regelmechanisme is  het wolkendek, dat als een soort thermostaat de stralingsbalans aan het aardoppervlak regelt. Deze verrassende zienswijze is niet louter theoretisch, maar gebaseerd op waarnemingen. Hij zegt: “The stability and natural fluctuations of the global average surface temperature of the heterogeneous system are ultimately determined by the phase changes of water. Many authors have proposed a greenhouse effect due to anthropogenic carbon dioxide emissions. The present analysis shows that such an effect is impossible.”

Omdat het werk van Miskolczi vanwege zijn wiskundige opbouw lastig toegankelijk is, ga ik de komende weken eens op mijn gemak proberen zijn nieuwe publicatie te doorgronden. Bij de kachel wel te verstaan, met een glaasje wijn erbij.  Ik nodig iedereen uit om datzelfde te doen en melding te maken van de bevindingen. Hier is de publicatie als pdf te downloaden.

De voorkant van het gelijk

Gisteren een poosje op tv naar een programma gekeken onder leiding van Marcel van Dam over de vraag: hoe warm wordt het eigenlijk? De gelijkgestemdheid onder de deelnemers aan de grote tafel was opmerkelijk, en tegelijk ook stuitend. Want hoe kun je een extreem moeilijke vraag proberen te beantwoorden als alle neuzen dezelfde kant op staan? Het is zoiets als de vraag aan de orde stellen of God bestaat in een groep van streng gelovigen. Ik kan naar dit soort infotainment niet meer goed kijken merk ik, en heb na enige tijd de tv uitgezet.

achterkant

Veel mensen zijn bang voor de toekomst, horrorscenario’s over enorme opwarming doen het goed. Lees verder